Ne kadar fazla soruyoruz birbirimize, emin olup olmadığımızı.
Neden sizce? Çünkü güvenemez olduk birbirimize.
Hatta çok acı ama kimseye!
Ben de eskisi kadar güvenemiyorum pek kimselere.
İstemiyorum ve içimden gelmediğini de görebiliyorum.
Kendim kadar güvendiklerim var tabii.. Hayat boyu elimi hiç bırakmamasını istediklerim de onlar zaten.
Bu güveni nasıl sağladığımıza bakınca aynı dili konuştuğumuzu görüyorum.
Aynı konularda sıkıntı çekiyoruz.
Aynı zevklere sahibiz.
Aynı "pencereden" bakıyoruz ve aynı şeyleri görüyoruz işte!
Bu nedenledir ki eminiz.
Mutlu olmanın bir yolu da emin olmaktan geçiyor.
Sevdiğinizden emin olun önce. Gözünde sizi hiç bir zaman sevginizin bittiğini düşünseniz dahi yüz üstü bırakmayacağını bildiren ışığı bulun.
Ailenizden emin olun. Arkanıza bakınca onları göreceğinizi bilin. Onlar da sizi bilsin.
Can dostlarınızla aranızda sımsıkı bir zincir olsun. Hastalandığınızda veya başınız sıkıştığında olduğu kadar, en mutlu anınınızda da o anı paylaşabildiğinizdemin emin olun.
Bu samimi duyguyu yakaladıktan sonra, gerisi gelir zaten.
Bu hafta yıktığınız güveni geri kazanma haftası olsun, güzel gözlerde yepyeni güven ışıkları görme haftası olsun.
Mutlu Pazarlar!
